Lieve help, lieve Schepper, god verdom ons niet – als jij dan bestaat, kom dan tevoorschijn en stop de gekte van extremistisch geweld, met wapens of met woorden of met macht of met geld.

Kom dan tevoorschijn, jij, en maak van de bergen dijken, zodat onze kinderen en kindskinderen niet verzuipen in de stijgende zee, een zondvloed. Dat trucje met die regenboog, dat hebben we doorzien – het is gewoon de breking van licht door waterdruppels – maar hé, jij kunt toch beter dan dat? Jij bent toch de bezielende kracht van alles, minstens zo oud en zo groot als het universum?

Hé? Kom dan? Spreek recht, zet recht! Help ons op weg!

Dat denk ik dan wel eens, als ik de krant lees. Of liever: zo’n klacht welt dan wel eens op. Soms in de vorm van tranen, soms als woede of als brandend maagzuur.

13-12-2015DominicusAmsterdam

Het eerste stuk uit de lezing van Jesaja (64,1-7) is zo’n opwelling. En daarna komt een andere golf, want God laat zich niet op die manier kennen, hij komt niet tevoorschijn als de Grote Rechtzetter. Het is een golf van verdomme die naar binnen slaat. Wij deugen zelf natuurlijk niet, zegt hij, wij maken er evengoed een zooitje van, daarom natuurlijk! Daarom gaat het mis!

Ik hoor er de zelfhaat in doorklinken die onze samenleving momenteel doordesemt. De kwaadheid van de leider van de partij die voor vrijheid zegt te zijn – een man die alleen maar onheil ziet en mensen verzamelt op hun NEE.

Ik hoor er ook de gekte in doorklinken van onze therapeutische samenleving: het wantrouwen dat we aan allerlei psychische ziektes lijden, het krankzinnige gebruik van antidepressiva en labels als ADHD, ADD, PDD-Nos, autisme, Asperger…

Dat is de golf van verdomme die naar binnen slaat. Dan is de nacht compleet.

En dan? Wat rest ons dan? Ons helemaal laten meevoeren met de ene danwel de andere golf?

Jesaja zegt eenvoudigweg, aan het einde van het fragment dat we lazen: ‘Wij zijn toch het werk van uw handen?’ Oftewel: we snappen er niks van, we overzien het niet, maar we zijn toch van u? Gewild, gewenst, gemaakt? Van stof, maar toch?

En Jesaja biedt ook een handelingsperspectief, zoals dat tegenwoordig heet. En dat heeft niet zo veel te maken met de golven van emotie waar we zo dol op zijn, de golven van verdomme die onze media dagelijks voor ons uitvergroten. Dat handelingsperspectief is dit: ‘U komt ieder tegemoet die van harte rechtvaardig handelt, die uw weg gaat, met u voor ogen’.

Nou. Daar moeten we het dan mee doen: ga maar op weg, engageer je maar, verbindt je maar met wat deugt – en dan komt God je tegemoet.

Ik vind het zo ergerlijk weinig, dat ik bang ben, dat hij gelijk heeft.

*

Uit de overweging bij Jesaja 65,1-7 en Nick Caves ‘Are you the one that I’ve been waiting for’ in de Dominicus Amsterdam, op 13 december 2015

Reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.